काय 10,000 कोटी मोबाईल विक्री ? काहीही हं श्री.... ?!

 

सकाळच्या उपसंपादकाने , 'दहा हजार कोटी संचांची विक्री' असे बातमीला हेडींग दिले. (page 7 dated 20 जून 2023)

काय लिहीताय?? 😃😃😃

जगाची लोकसंख्या 800 कोटी असावी.

click link to see live world population

👇🏻

https://www.worldometers.info/world-population/#:~:text=World%20Population%20Clock%3A%208%20Billion,(LIVE%2C%202023)%20%2D%20Worldometer

दहा हजार कोटी संचांची विक्री केली तर जगातील प्रत्येक व्यक्तीला 12 पेक्षा जास्त मोबाईल मिळतील !!

तर दहा हजार कोटी रुपये किमतीचे मोबाईल विक्री / निर्यात झाले हे बातमीदार व संपादकांना कुणी समजाऊन सांगा.

साधारण सरासरी दोन लाख रुपये मोबाईल ची किंमत मानली तर 5 लाख मोबाईल फोन विक्री झाली असे समजू शकता.

A day on MHJ sets महाराष्ट्राची हास्यजत्रा च्या सेट वर एक दिवस

Guest writer : Meetali Morankar.

आमच्या Tension वरची मात्रा,

महाराष्ट्रा ची हास्यजत्रा 😃😂😂🤣🤣

" TV वर ज्यांना आपण पहातो, त्या आपल्या आवडत्या कलाकारांना भेटायला येणार का ? "

मिनलने (खांडेकर) असे विचारताच,सगळी कामं बाजूला ठेऊन लगेच जायचं ठरवलं. इतका आनंद झाला कि काही विचारु नका.

sorry दत्तू चा फोटो राहीला,

किती गुणी,किती talented आणि तरीहि किती 'down to earth' आहेत हे,असे ह्या कलाकारांना भेटून असे वाटले,

"कितने हसीन लोग है,                                                   जो मिलके एकबार,                                                 आँखोंमें जज्ब हो गये,                                                   दिल में समा गये...."

समाजातल्या सर्वस्तरातील लोकांना तुमचा कार्यक्रम आवडतो, उच्चपदस्थ असो, कि दिवसभराच्या श्रमाने शिणलेले कष्टकरी,

तुमच्या चाहत्यांचे म्हणावे तर,

" जिनके होठोंपे हसीं,                                                     पाँवोमें छाले होंगे,                                                         हाँ, वही लोग तेरे चाहनेवाले होंगें,                               चाहनेवाले होंगे !!"

Thank you MHJ कलाकार, डायरेक्टर्स, प्रोड्यूसर्स.

--Meetali Morankar

              🙏🏻🙏🏻🙏🏻

बुडतां हे जन देखवे ना डोळां ।

 बुडतां हे जन देखवे ना डोळां । 

 येतो कळवळा म्हणउनि ॥२॥

# संत तुकाराम

चार दिवसापूर्वी ती बातमी वाचली आणि समाजात किती अज्ञान आहे याचा नव्याने साक्षात्कार झाला,                     हे हे अज्ञानाच्या हिमनगाचे टोक असावे का?

बारा वर्षाची अजाण पोर, पहिल्या मेंसेसमधे तिच्या कपड्याला डाग पडले, तिला काय माहित ती चार दिवसांनी ती ह्या पृथ्वीतलावर असणार नाही. तिचं अज्ञान तिचा जीव घेण्याइतकं भयानक होतं का! तिला समजावून  सांगणारं कुणीतरी मिळायला पाहीजे होतं.

Puberty चे वय लवकर होतं चाललय, आणि याबद्दल ची माहीती, काळजी,शाळेतील शिक्षिका, आंगणवाड्यातील ताया,मुलींच्या आया, आत्या मावश्या,शेजारच्या बाया, आज्या ह्या जसे प्रसंग येतील तशा सांगत असतातच.

दुर्दैवाने या मुलीला सांगणारे कुणी नव्हते.

आई वडील गावी शेतात कष्टत असतील,                        मुलगी भाऊ व वहीनी जवळ रहात होती.

हे टिव्ही सिरीयल्स, पेपरमधल्या बातम्यांमुळे समाजाचे मन इतके प्रदूषीत झालेय ,वहिनीच्या मनात संशय येऊन,तिने  भलताच संशय घेऊन, हिने कुणाबरोबर तरी संबंध केले असावेत असे हिच्या भावाला सांगितले. सिक्यूरीटी गार्ड म्हणून काम करणारा भाऊ संतापला, कोण तो सांग, म्हणत 4 दिवस उपाशी ठेवून मारहाण केली.

मुलीला काहीही समाधानकारक सांगता आले नाही,प्रश्नच कळला नसावा, ती मेली.

फूल ऐसे भी हैं जो खिले ही नहीं                                    जिनको खिलने से पहले फ़िज़ा खा गई,                                 कोई समझा(या) नहीं,                                                           कोई जाना नहीं..

कोवळ्या वयातील मूलींना पिरीयेडस बद्दल माहिती,काळजी, स्वच्छता याबद्दल  याबद्दल नर्सींग,डाॅक्टर्स,सोशल अॅक्टीव्हिस्ट,वगैरेंकडून खूप लिहिलं,सांगितल गेलयं.

काय करता येईल हा विषयच काढत नाहीये, थोडी माणूसकी, थोडं प्रेम शिल्लक राहू द्या एवढचं सांगतोय.

समाजातल्या क्राईमच्या बातम्यांनी माझे मन निब्बर झाले आहे असे समजत होतो, पण या घटनेने, तो थर खरवडला गेला असावा आणि मनाचा संवेदनशील भाग उघडा पडला.

आनंद बक्षी लिहीतात,                                                 

मत पूछो, औरों के दुख में,                                      ये प्रेम कवि क्यूँ रोता है...                                             

बस चोट किसी को लगती है,                                     और दर्द किसी को होता है..,,                                        

दूर कहीं कोई दर्पण टूटे,                                          तड़प के मैं रह जाता हूँ.

मी निराशावादी नाही तरी पूर्वी एका रिक्षाच्या मागे लिहीले होते,ते आठवले,

" हे असचं चालायचं...."

-------------------------------------------------------------

अपरिग्रह

 

मावशी दुबईला चाललीस ना ,येतांना माझ्यासाठी पेन्सील शार्पनर्स आणायला विसरू नकोस" राजू मावशीला म्हणाला.

पलीकडून मावशी म्हणाली "अरे तू सांगायला विसरला असतास तरी मी आणायचे ठरवलेच आहे, कारण स्टेशनरी मध्ये पेन्सील शार्पनर्स बघीतली  कि आम्हाला तूच आठवतोस .किचन म्हधून आई कौतुकाने ऐकत होती.

राजूचा पेन्सील शार्पनर्स चा संग्रह प्रचंडच वाढला होता.वेगवेगळ्या रंगांचा ,आकारांचा हा संग्रह पाहून घरात येणारे इम्प्रेस होत ,मग राजूची कॉलर टाइट.रोज ती ढीगभर पेन्सील शार्पनर्स राजू पुसून ठेवायचा आणि शाळेतून आला कि आधी त्या कॉर्नरवर एक नजर टाकणार, जर एक हि वस्तू एकद्च तिकडे झाली कि त्याला कळायचे मग राजूचा त्रागा आणि आईला त्रास हे रोजचेच झालेले.

त्या संग्रहाला राजूच्या आठवणीही निगडीत झाल्या होत्या ,जसे हे शार्पनर ह्या दुकानातून घेतले, ते त्या मावशीने गिफ्ट दिले , हे राहुलने मागितले पण राजूने साफ नकार दिला ,ते पपांनी बंगलोर हून आणले ,हे आईकडून तुटले ,प्रचंड गोंधळ धातल्यावर पपांनी फेविकोलने जोडून दिले, वगैरे वगैरे.संग्रह दिवसेंदिवस वाढत चालला.कीर्ती शाळेतही पोचली. मग ज्यांना माहित नाही तेबघायला घरी यायचे.म्हणायचे," वॉव, राजू तू ग्रेट आहेस" , आई कौतुकाने पहायची आणि राजूची छाती गर्वाने फुगायची .

राजू नसला कि पपा त्या कॉर्नर कडे पहात ,हे फार होतेय असे ते म्हणत ,आई लाही ते पटत होत पण करणार काय ,राजूला दुखवणे त्या दोघांच्याही बसकी बात नव्हती .

आणि हे काका आले.उद्या राजूची परीक्षा ,त्यात घरचे काम ,स्वयंपाक, आईची धांदल उडालेली,राजूचा अभ्यास झाला होता पण रिव्हिजन बाकी होती ,आईने काकानाच विचारले ,राजूला त्या धड्याचे प्रश्न विचारता का म्हणून .काकांनी पुस्तक उघडले ,विचारले कुठला धडाआणि स्वत:च वाचत बसले ,अगदी हरवूनच गेले जणू.

राजूने त्यांना भानावर आणले ,म्हणाला विचारा प्रश्न, आणि काकांनी प्रश्न विचारायचा अवकाश ,राजूचे धडधड उत्तर येत होते ,आई समाधानाने हसली पण तिला एका गोष्टीचे आश्चर्य वाटले कि काकांकडून अजून राजूला शाबासकी सारखे शब्द निघत नव्हते .इकडे राजुही विचारात पडला कि काका मंद आहेत का .

काकांनी सर्व प्रश्न संपल्यावर ,विचारले ,"राजू,अपरिग्रह म्हणजे काय ?".तिकडे आई चपापली, हा प्रश्न काही उद्या शाळेत विचारणार नव्हते .पण राजू म्हणाला सांगतो.आई उत्सुकतेने वाट पाहू लागली.

 राजू नेहमी बोर्नविटा रॅपीड फायर प्रश्नांच्या वेळी होतो तसा अस्वस्थ होऊ लागला,पण काकांनी त्याला शांत केले ,"यु टेक युवर टाइम ", म्हणून ते शांतपणे,त्याच्याकडे उत्तेजनात्मक ,आश्वासक नजरेने बघत राहिले.आपण ह्यांना मनात उगाच "मंद" म्हणालो असे राजूला आता वाटले ,स्पर्धेची भावना निघून गेल्यावर त्याला चक्क शांत वाटले.

"हाच प्रश्न वर्गात रोहनने विचारला होता" राजू म्हणाला , काका स्मित करून ऐकत होते.राजू ने विचारात हरवत जवळचा पपांचा शब्दकोश घेतला, याचा अर्थ संग्रह च्या विरुद्ध .काकांनी हळूच पेन्सील शार्पनर्सरच्या संग्रहाकडे नजर टाकल्याचे राजूच्या नजरेतून सुटले नाही.

राजू  म्हणाला ," बुद्ध म्हणाले होते ,सर्व दुखाचे कारण म्हणजे तृष्णा, हाव.म्हणून आपण 'अपरिग्रह ' अंगिकारले पाहिजे." आणि अपरिग्रह म्हणजे संग्रह न करणे.
काकांनी कौतुकाने मन डोलावली व पाठीवर प्रेमाने शाबासकी दिली.
आई हसतच बाहेर आली म्हणाली "वा, आज अभ्यास अगदी आदर्श चाललाय ,चक्क शब्दकोश बघून उत्तर म्हणजे कमालच झाली".
पण राजू नेहमीसारखा फुशारला नाही ,त्याचा चेहरा विचारी दिसत होता , काकाही विचारात पडले होते.स्वत:शीच बोलल्यासारखा राजू म्हणाला, सर्व दुखाचे कारण म्हणजे तृष्णा, हाव. आणि अपरिग्रह म्हणजे ....पुढचे शब्द तो बोलला नाही फक्त शार्पनारच्या  संग्रहाकडे पाहत उभा राहिला.

काका म्हणाले ,"येस,राजू उद्याच्या परीक्षेत तुला ह्या धड्या वरचे चार मार्क्स तुला नक्की मिळतील " तेवढे पुरेसे आहेत कि त्या पेक्षा जास्त काही हवे. तू हुशार आहेस  आणि तू अलरेडी त्या विचाराजवळ पोचला आहेस ,तुला तू सांगतो आणि करतो आहेस यातील तफावत जाणवली आहे ,

पपा केव्हा आले ते कुणालाच कळले नव्हते ,ते हि उत्सुकतेने पाहत होते कि याला न दुखवता कसे सांगायचे .
काकांनी विचारले,"मग करणार का आपल्यासंग्रहाचा त्याग?"
पपा आणि आई जागीच थरारले, किती मेहनत केली होती पोराने ,आता तो बिथरणार बहुतेक..

पण तसे काहीच झाले नाही, बहाद्दर निर्भय निघाला , "काका,आई,पपा तुम्हीच सांगा ,हा संग्रह मी कसा डीस्पर्स करू?"

आईच्या डोळ्यात पाणीच आले ,पपानी नाकाने सु सु आवाज काढला , मग काकाच म्हणाले,"उद्या बुद्ध पोर्णिमा ना , मग हा धडा शिकण्यासाठी या पेक्षा चांगला  दिवस कोणता"
" उद्याच शाळेत मित्रांना / शिक्षकांना कळव तू 'अपरिग्रह' भावनेचा आदर करण्यासाठी सर्वांची  मदत मागणार आहेस, जवळच्या अनाथाश्रमातील छोट्या मित्रानाहीबोलव.आणि जातांना त्यांना एकेक शार्पनर्स घेऊन जायला सांग.

एक छानसा फोटो काढ या संग्रहाचा सर्व मित्रांसमवेत , एक वही ठेव ,त्यात लिहायला सांग ,मित्रांना काय वाटले तुझ्या अपरिग्रह ह्या साहसाविषयी.

राजूच्या चेहऱ्यावरचे निश्चयी भाव आता नेहमीच्या हसण्यामध्ये बदलले.आता मला तो धडा खरा कळला तो म्हणाला,उद्याच करतो ठरल्यासारखे , अपरिग्रह केल्यापासून टेन्शन जाऊन छान मोकळ वाटतय".

फुल मार्क्स काका मनापासून म्हणाले.

After doing great with rockets, Now success in cloning. I'm really *fascinated* how India's great minds are working !! 👇🏻

 27-March-2023

https://twitter.com/ANI/status/1639833199349047296?t=NCJ3g3cDhNre9esvA33lmg&s=08

After doing great with rockets,

Now success in cloning.

I'm really fascinated how India's great minds are working !!

👇🏻

India’s first cloned indigenous Gir female calf produced at NDRI, Karnal - http://toi.in/J_d1Eb48/a31ga8

समाधिस्थ

हे whatsapp वर पावले....आवडले.

   समाधिस्थ.

अनाक्रोश क्षमा

जिथे विसावली

अनासक्त कर्मे

आचरली

ऐसा ज्ञानदेव

पावन तो योगी

गीतेच्या चिंतनी

स्थीरावला

ओवीबद्ध वृत्त

आनंद अक्षर

गीतेचे रहस्य

ज्ञानेश्वरी

लेशही उरले

कर्तव्य ना काही

कृतकृत्य काया

साधकाची

अनुज्ञा मागता

गुरूमाऊलीसी

नाथ निवृत्तीही

हेलावला

दिङमुढ सोपान

विव्हल मुक्ताई

नामदेव मनी

विषादला

वद्य कार्तिकाची

तिथी त्रयोदशी

मुहूर्त पावन

योजलेला

भावावस्थी लीन

विरक्तीचे रूप

समाधीची वाट

चाललेला

आसवांचे लोट

जनी उठलेले

माय बाप जणू

चाललेले

तुळशीपत्र दुर्वा

दर्भाचे आसन

बिल्वपत्र राशी

आच्छादिल्या

पद्मासनी स्थित

दृष्टी नासीकाग्र

योगी तयावर

आरूढला

शंख घंटा टाळ

ध्वनी उमळला

भजनाचा सूर

उसळला

पाळले पोसले

लाउनिया लळा

ज्ञानीयांचा राजा

चाललेला

जणू लोपलेला

आज दिनकर

योगी तो पावन

समाधिस्थ

©शिरीष मोराणकर

ज्ञानेश्वर माऊलींच्या ७२६ व्या समाधी सोहळ्यानिमित्त.

-------------------------------------------------------------

मला हा form आवडला, मी addition लिहिली,

rajesh addition

नाचे वारकरी

७२६ वर्षे

मराठी हर्षे

ज्ञानेश्वरी ।।

अश्वस्थ शाखा

लागे हनूवटी

उघडली ताटी

एकनाथे।।

राहीले कोरडे

जयाचे अभंग

इंद्रायणी संग

तुकाराम।।

दिला वज्रलेप

पाउले झीजली

अश्रूने भिजली

विठ्ठलाची।

# राजेश्वर

आयुष्यभर एडीटर चे मत आपले म्हणून सांगितले

 आमचं काय होतयं, आम्ही आयुष्यभरडी एडीटरचं मतं  आमचं म्हणून सांगितलं.

(काल मी सकाळच्या उपसंपादकाच्या लिहीण्यावर प्रश्न उपस्थित केला....त्याने 10,000 कोटी आयफोन विकले म्हणून ठोकून दिलं, महाराज, जगाची लोकसंख्या 700 कोटी आहे, तर प्रत्येकाला 12 मोबाईल होतील !!, (actually ते एकूण रु.10,000 कोटी worth मोबाईल विकले होते. ))

अरे...तो व्हिडिओ पाहिलास का? तो पोरगा काय गातो. असं आम्ही कुठूनतरी आलेल्या पोस्टबद्दल बोलतो कारण अन्नू मालीकने त्या पोराचं कौतुक केलयं.इथं आम्हाला सेफ वाटतं,एक प्रकारे सर्टीफाईड विचार च आम्ही व्यक्त करत असतो.

शेजारचा पोरगा workshop मधे छान creative काम करतो, आम्ही मत व्यक्त करणार नाही. कारण तो कोणी  नाही.

तोच पोरगा sharq tank  मधे झळकला की आम्ही बोंबलून तो माझ्याशेजारी रहातो, हे सांगणार.

so & so पाहून/ वाचून / ऐकून मला आवडलं (खरचं आवडलं असलं तर) असं म्हणायला आपणच आपल्याला ब्रेक लावतो, म्हणूनच भिकारी स्वत:च्या कटो-यात स्वत:च पैसे टाकून ठेवतो, मग इतर विचार करतात कि पैसे टाकणारा मी पहिला जण नाही.

why do we have infirior complex about our own opinions?? why...

खरं तर आम्हाला कुठल्याचं गोष्टीतलं काहीच मत नाही. आतापर्यंत आम्ही 2,000 पोस्ट पाहील्या, लाईक केल्या, फाॅरवर्ड केल्या असतील, एकही आम्ही लिहीली नव्हती.

फोडिलें भांडार, धन्याचा हा माल । 

मी तो हमाल, भारवाही ॥

असे सारखचं अतिसेफ राहून कसं होणार?

डार्वीन चा सिध्दांत म्हणतो,

वापरा किंवा विसरा

Use it or lose it.

मग हळूहळू विचारशक्तीचं नाहीशी होईल का?!

कधीतरी आमची काही मतं असतील तर व्यक्त करुया

👌🏻👌🏻आणि 👍🏻 पेक्षा जरा वेगळं टाईप करुया किवा voice to text वापरुन लिहू या.

 

Celebrating 62 B'day

 विद्या धुपकर ने माझ्या एकसष्टीसाठी कविता केली,

प्रेमाने, असलेले नसलेले गुणदर्शन केले, आम्ही भरुन पावलो.

राजेश मोराणकर 

आहे खूप महान 

कल्पना ऋतुजा रसिकाचा 

आहे तो अभिमान 

आवडे त्याला शेरोशायरी 

कविता आणि गाणी 

युट्युब आणि ब्लॉगवर 

भारीच चालते त्याची वाणी

 फिटनेस फंडा त्याचा 

आहे खूपच न्यारा 

रनिंग सायकलिंग, बापरे 

ऐकूनच आमचे वाजतात बारा 

एकसष्ठी केलीस पूर्ण आज 

तरी इतका उत्साह? 

सांगशील का आम्हाला 

काय आहे त्याचं राज 

राजेशचा राज असो काहीही 

आहेस भलताच भाग्यवान 

कल्पना सारखी जोडीदार 

सुयोग्य पडलंय दैवी दान 

असाच राहा कायम 

तुझ्याच मस्तीत जगत 

ऋतुजा रसिकाच्या रूपाने 

कीर्ती राहीलच गाजत 

खूप खूप शुभेच्छा तुला

 मिळो आयुष्य उदंड 

फिट न फाईन असाच राहा 

त्यातच दडलय सुख प्रचंड

-विद्या धुपकर

-------------------------*--------*-------------------

भावाने कविता केली

साठ आणि एकसष्ठ आकडे आहेत नुसते

मनाच्या तारुण्यापुढे त्याला कोण पुसते

आकडे वाढतील वाढू दे

हात पाय नाडतील नाडू दे

कशाला टेन्शन गोळा करायचे

खुशाल काना डोळा करायचे

आपल्याला हवं, तस्स करायचं

लोकांच बिंदास हस्स करायचं

सगळ्यांना हेवा वाटायला हवा

तृप्तीचा ठेवा साठायला हवा

खुशालचेंडू लोकांचे

तारुण्य नेहमी मुसमुसते

साठ आणि एक्सष्ठ आकडे आहेत नुसते

मनाच्या तारुण्यापुढे त्याला कोण पुसते

उगाच पोक्त व्हावे कशाला

उपदेशांचे डोस द्यावे कशाला

स्वतःच म्हातारे का बनून फिरावे

हेकटपणाला ताणून धरावे

मग इस्पितळात न्यावेच लागणार

काठीचे आधार घ्यावेच लागणार

मग एक दिवस

नको ते होऊन बसते

साठ आणि एक्सष्ठ आकडे आहेत नुसते

मनाच्या तारुण्यापुढे त्याला कोण पुसते

वय वाढायला काही करावे लागते?

कुठले मोठे रण मारावे लागते?

आपले आपण तर वाढत जाते!

कॅलेंडरची पाने फाडत जाते!

मनाचे तारुण्य कला आहे

नाहीतर वय ही बला आहे

आपण मनाने कसे असतो

तेच चेहेऱ्यावर दिसते

साठ आणि एक्सष्ठ आकडे आहेत नुसते

मनाच्या तारुण्यापुढे त्याला कोण पुसते

त्याच्या प्रमाणे मस्त रहावे

व्यायामाने तंदुरूस्त रहावे

आतून गाणी गात रहा

जे हवे ते खात रहा

हेवे दावे हवे कशाला

खुशीची झोप कायम उशाला

वाचन कर लेखन कर

ज्ञान कणांचे वेचन कर

राजा प्रमाणे कसे जगावे

ते आम्ही तुझ्यात बघावे

दुनियाची तू सैर कर

कधी न कुणाशी वैर धर

तुझ्यात सरस्वतीचा वास

सर्जनशीलतेचा ध्यास

महालक्ष्मी तर घरीच असते

तिची साथ तर न्यारीच असते

आंनदयात्री च्या आयुष्यात

कधी दैव ना रुसते

साठ आणि एक्सष्ठ आकडे आहेत नुसते

मनाच्या तारुण्यापुढे त्याला कोण पुसते

.....संजय मोराणकर

-----------------------*-----*-------------------

दोन्ही कविता वाचून आम्ही भरुन पावलो, किती प्रेम करतात या यत्किंचीत पामरासाठी कविता वगैरे.... आम्हीही एक कविता रचली....

घ्या कविता

झाली एकसष्टी

का व्हावे कष्टी?!

 पूल 'साठी'चा पार

 कुटूंबाला ना भार

 मुली,जावयांचा आधार

 ना हव्यास ना thirsty

झाली एकसष्टी

का व्हावे कष्टी?!

अजून करा काम

नको तो आराम

कधी मित्रांसह जाम

शरीर रोगांची ना वस्ती

झाली एकसष्टी

का व्हावे कष्टी?!

काका /मामा पंचाऐशी

जणू DNA ची कथाऐसी

'राज-फकीरी' वृत्ती कैसी

आभार निसर्ग-सृष्टी

झाली एकसष्टी

का व्हावे कष्टी?!

उडवा खयाली पतंग

लेखनाचा काही रंग

मिताली चा साथ-संग

एक जबाबदार हस्ती

झाली एकसष्टी

आता करा मौजमस्ती.

# राजेश्वर

----------------------*------*-----------------

Natak review : हरवलेल्या पत्त्यांचा बंगला...impressive...पाहीलेच पाहीजे असे नाटक

 

नाटक : हरवलेल्या पत्त्यांचा बंगला

लेखक: स्वरा मोकाशी

दिग्दर्शक: चंद्रकांत कुलकर्णी

कलाकार: प्रतिक्षा लोणकर, दिप्ती लेले, राजन जोशी, अथर्व नाकती आणि वंदना गुप्ते

काल 28-Oct-22 ला 5:00 pm वाजता यशवंतराव मधे हे नाटक पाहीले.

आधी पाच मिनीटं नाटक अपील झालं नाही, मुलं अमेरीकेत असलेल्या कोथरुड मधल्या म्हाता-यांचं श्रीमंत दुखणं आहे का अशी शंका आली,पण नंतर नाटकाने पकड घेतली, हे वेगळं रसायन आहे हे कळलं आणि हरवून गेलो.

चाळीत छोट्याशा जागेत राहूनही नातेवाईकांना आधार देऊन, उस्तवार कष्ट करणारी आई उतारवयात ही इतरांसाठीच खपत असते,

सदैव आपल्या मुलांसाठीच जगलेल्या इंदीरा वर स्वतःचे घर सोडून जाण्याची वेळ येताच paying guest निधी तिला भानावर आणते आणि तिचे हरवत चाललेले जगणे शोधायला मदत करते. कथेच्या ओघात अशा घटना घडत जातात कि शेवटी इंदीरा धीर करून एका निर्णयाशी येऊन ठेपते.

"आईने मुलांवर संस्कार करायचे असतात; त्यांचे संसार करायचे नसतात ! "

किंवा 

‘त्यागालाच सर्वस्व मानणाऱ्या काळात आमचा जन्म झालाय’ अशा आशयाची अनेक वाक्ये.

काय जबरदस्त dialogue लिहीलाय लेखिकेने...

" संसाराच्या आगीमधे ज्याचा ताठा नाहीसा झाला आहे आणि मऊसूत उबदारपणा उरलाय अशाच कापडांची गोधडी बनते !! "

.

विविध स्वभावांच्या नात्यांची रंगीबेरंगी गोधडी विणता आली तर किती छान या अर्थाचा काहीसा...

लग्नात एकाच रंगाच्या साड्या नेसण्याचा मैत्रिणीचा प्रस्ताव धूडकावत म्हणते,

"त्यापेक्षा आपल्या रंगाचा ड्रेस अधीक उठून दिसेल"

वंदना गुप्ते यांनी एकहाती नाटक लीलया पेललयं, big applaud 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻त्यांच्यासाठी,एवढे संवाद त्याच्या timing सह एवढ्या परीणामकारक पोचवणं सोपं नाहीये.

wrong investment नवीन शब्द !

आयुष्यभर मूलांसाठी /इतरांसाठी खस्ता खावून शेवट वृद्धाश्रमात काढणा-यांसाठी, "त्यांनी wrong investment केली", अशी अतिशय चपखल उपमा वापरलीय नाटकात.

सध्या सत्तर पंचाहत्तर चे जे एकाकी सिनीयर्य आहेत त्यांनी तंत्रस्नेही (techno-savvy) होणं फार आवश्यक आहे, कारण बस ट्रेन फ्लाईट, नाटक सिनेमाची टिकेटस् असो, रेस्टाँरेंटस् मधून खाणं मागवणं असो,उबर ओला कॅब मागवणं असो,लाईटबीलं भरणं, सर्व काही online झालयं,यावर नाटकात फार मार्मीक comment आहे,ती मुळात ऐकण्यासारखी आहे, आम्हाला माणसाचा आधार लागतो या अर्थी.

before i forget मला अशोक पत्कींच्या पार्श्वसंगिताचं कौतुक करु द्या, खूप फ्रेश आणि सफाईदार व सुश्राव्य संगित फार आकर्षक आहे, नाटकाच्या मूडप्रमाणे बदलणारं संगित जणू एक पात्र चं आहे.

समजूतदार जावई च्या भूमिकेत राजन जोशी  परफेक्ट काम करतात.

नातू च्या अल्लड व खेळकर भूमिकेत अथर्व नाकती इतका perfect बसतो कि हा dream choice वाटतो,इतका youthful आणि चैतन्यशील वाटला.

एकाकीपणा घालवण्यासाठी एकटेच पत्ते खेळणारे वृद्ध अधीक केलीलवाणे की त्यांचे खोटे कौतुक करुन, त्यांना झेपत नसतांना,जास्त काम करुन घेणारं मुलाबाळांच गोकूळ जास्त केवीलवाणे हे मला ठरवता येईना ...🤔

paying guest निधी ची भूमिका दिप्ती लेले ने केलीय,खूप mature, भावपूर्ण आणि instingct follow करणारी अवघड भूमिका अतिशय convincingly केली आहे, तिच्यात talent आहे.

प्रतिक्षा लोणकर ने मुलीची डावपेची व थोडी स्वार्थी भूमिका ती खरचं तशी आहे असे वाटण्या एवढी चांगली केली आहे,भूमिकेला निगेटिव शेड आहे,ब-याचं मुली अशा असतात,त्यांनीही हे नाटक पहाण्याची गरज आहे.

नाटकात लेखिका व दिग्दर्शक यांनी हूकूमी twist आणू शकतो याची दोनदा झलक दिलीय, एकदा निधी,इंदिरा व इशान एका लाईट मोमेंटला एकत्र हसत बसलेले असतांना अचानक प्रतिक्षा लोणकर येऊन निधीला चल pack up कर लवकर,तुझे पप्पा तुला घ्यायला आलेत असे म्हणते त्यावेळी sudden mood change किवा sudden mood sublimation चा प्रसंग अंगावर येतो !

(sublimation = chemical reaction where solid gets converted to vapor form)

एक चांगली councilling treatment असं ही हे नाटकं पाहून वाटलं. स्वत:साठी किंवा कुणासाठी काही करावसं वाटलं तर लगेच करा कारण कल हो ना हो. हा संदेश चांगला पोचवतं हे नाटक.

अभिनंदन लेखिका स्वरा मोकाशी यांचे , सर्व back stage artist चे, निर्मात्यांचे,नेपथ्यकार,lights sound enginers चे,आणि अर्थातच वंदना गुप्ते आणि सर्व कलाकारांचे.

विशेष आभार दिग्दर्शक चंद्रकांत कुलकर्णी यांचे, नाटक  tailored मापात बसलय म्हणजे विषयावर एकदम आटोपशीर आहे.

प्रेक्षक मुख्यत: सिनीयर सिटीजन होते, जाणकार होते, योग्य जागांवर दाद देत होते. एक चांगले नाटक पाहील्याचे समाधान मिळाले.

प्रेक्षकांनी कडक टाळ्यांची पावती देत नाटक आवडल्याचं तात्काळ कळवलं, ऐका 👇🏻

लोकांना 'आला देव,गेला देव' असं हवं असतं !!

 

प्रकट चिंतन :

मी बाप्पांची विसर्जन मिरवणूक TV वर पहातोय, तो जल्लोष, ते उत्साहवर्धक वातावरण.

original विचार करण्याची सवय जाऊ नये म्हणून थोडा विचार करतोय...

(काय झालयं,विचार करण्याचं काम थोड्या लोकांनी हातात घेतलंयं, बाकी लोक्स,

फोडीले भांडार,धन्याचा हा माल, मी तो हमाल, भारवाही...

सारखं फक्त frwd करण्यात धन्यता मानतात)

मी अबूधाबीत एकदा एका वाचस्पतींचं प्रवचन ऐकलं होतं.

ते म्हणाले,

"लोकांना 'आला देव,गेला देव' असं हवं असतं !!

सतत देवाची उपस्थिती नको असते,

कारण मग पापं करता येत नाहीत (?!).

कोकणात पुढच्या दरवाज्याने गणपती गेला की मागच्या दरवाज्याने मासे किचन मधे आणले जातात, असं कुठंतरी वाचल्याचं आठवलं.

मागे एकदा मी कुठेतरी नातेवाईकांबरोबर गाडीने जात होतो, ठिकाण आठवत नाही पण "धूतपापेश्वर मंदिर'  पार केल्याचे आठवते, excuse me पण मला धक्का बसला...

" हि काय laundary servce आहे का?"

पापं करा आणि ह्या मंदिरात या असं असतं का??

थोडंसं संस्कृत काय आलं,ह्या लोकांनी धूतपापेश्वर नाव ठेवलं.

खरं तर 1 किलो पुण्य करा, त्याचं reward मिळेल.

1 किलो पाप करा, त्याची punishment मिळेल.

पाप पुण्य square-off किंवा cancell होतं नाही. असं मला वाटलं.

what you say?

खरं तर काय पाप,काय पुण्य?

its all theory of relativity !!

एकाचं पुण्य हे दुस-याच्या दृष्टीकोनात पाप असू शकतं.उदा.विशिष्ट दिवशी बकरे कापणं. त्याचं वेळी अहिंसावादी मंडळी हे थांबवा म्हणताहेत.

निसर्ग might is right बळी तो कान पिळी म्हणतोय, survival of the fittest.

साधारण 1298 मधे ज्ञानेश्वर पसायदान मधे विश्वाचे कल्याण चिंतीत होते नेवासे मधे,

"जे खळांचे व्यंकटी सांडो,

तया सत्कर्मी रती वाढो ।"

(खलनायकांचे वाकडेपण दूर होवो, त्यांना चांगल्या कामात रूची निर्माण होवो)

तेव्हा त्याचवेळी तेथून 1267 किमी दूर अल्लादीन खिलजी दिल्लीत मुंडक्यांचे pyramids रचतं होता.हजारो माणसं मारली त्याने.

तर दूस-याचं मन न दुखवणं ही आपण पूजा समजूया का ?

पण मग what about our own मन ??ते दुस-यांनी दुखवलं तर कसे चालेल ????

मी कुठल्याही conclution ला येत नाही.

think over it.

यावर विचार करा.

#rajeshmorankar

असो झुनझूनवाला

 असो झुनझूनवाला

असो ठणठणवाला

असो करोडपती

किंवा तो रोडपती

असो पैसा अडका

असो कैसा कडका

निरोगी तेच खरे मन

आरोग्य हेच खरे धन

मिताहार करा योग पण

ताण तणाव नियोजन

औषधवेळ प्रत्येकजण

साजरे कराआनंद क्षण

# राजेश्वर

Ladakh Leh Kargil tour

Big Thanks to Veena World Tour Managers,(04-July to 12-July- 2022 Tour )

🙏🏻🙏🏻

Sunil Kini 

Nishikant Raul 

for conducting tour warmly, enthusiastically, safely and for caring all tourists in group / for yr efforts to manage things (planned and unexpected things too) very well.

Itinerary was,

Day 1

Mumbai - Leh 

Day 2:

Leh - kargil ( via fotula & namkila pass) 

Day 3

kargil--- Drass (war memorial)--- Leh.

Day 4

Leh (manali road sightseeing)

Day 5

Leh ---- khardung La --- Diskit--Nubra valley

Day 6

Nubra valley--- Thoise--- Turtuk--- Thang border-- Nubra valley 

Day 7

Nubra valley --- Shyok--- Durbuk--- Pangong lake (Lukung)--- Durbuk

Day. 8

Durbuk--- Changla pass--- Shakti--- Leh 

Day ,9

Leh--- Mumbai via Sringar

Day-7 : 11 July 2022

Our Driver shri. Namgyal-ji....Thank you sir for your safe driving...our life strings were in your hands which were firm on steering and eyes watching road like a hawk.

While returning the route was,

Durbuk to Chang La (pass) to Leh

----------------*--------------*-------------*------------

Pangong Lake

Pangong Lake, situated at a height of almost 4,350m, is the world's highest saltwater lake. Its water, which seems to be dyed in blue, stand in stark contrast to the arid mountains surrounding it. Extending to almost 160 km, one-third of the Pangong Lake lies in India.

Day-6:  09 July 2022

Hunder to Turtuk:

we proceeded to Turtuk village which was first opened for the tourists in the year 2010, while visiting Turtuk

we saw Thoise Airport (Military Airfield), then we visited Turtuk wooden bridge.

Photo stop at LOC point.

Thang village is Northern most last village at LOC.

             

              Turtuk Wooden bridge:

         On the way a photo stop:

War memorial :

----------------*--------------*-------------*------------

Day-5 : (08 July 2022) 

Khardung La or Khardung Pass is a mountain pass in the Leh district of the Indian union territory of Ladakh. The pass is on the Ladakh Range, north of Leh, and connects the Indus river valley and the Shyok river valley. It also forms the gateway to the Nubra valley, beyond which lies the Siachen Glacier.

Khardung La pass (~ 18,000 feet altitude from sea level 😂)

Maitreya Buddha @ Diskit, Nubra Vally.

   

    

Camel-ride at Hunder, Nubra vally.

Hundar is a village in the Leh district of Ladakh, India famous for Sand dunes, ... India famous for Sand dunes, Bactrian camels.

हम भटकते हैं

क्यों भटकते हैं??

(Veena world के साथ ! 😃 )

दश्ते सहरा मे
ऐसा लगता हैं मौज
प्यासी हैं अपने दरिया मे
कैसी उलझन हैं
क्यों यह उलझन हैं

ऐ दिले नादाँ.....

ऐ दिले नादाँ.....

आरजू क्या हैं जुस्तजू क्या हैं
कह नहीं सकते किसका अरमान हैं

ये जमीन चुप हैं
आसमान चुप हैं

 कभी कभी मन धूप के करण तरसता हैं

             कभी कभी फिर झूम के सावन बरसता हैं
             पलक झप के यहाँ मौसम बदलता है.....

            ATV ride @ sand dunes in Hunder                    Sand dunes, Nubra vally.

 Perfect 🌈...

----------------*--------------*-------------*------------

Day-4 : ( 07 July 2022)

Rancho School

The Druk Padma Karpo School in Ladakh, popularly known as "Rancho's school" is likely to get CBSE affiliation this year as per the reports by the PTI news agency.24-Jan-2022

                  (2) Hall of Fame 

(3) Shanti Stup 

            veena world tourist @ shanti stup

(4) Sindhu Ghat

----------------*--------------*-------------*-------------

Day-3 : 06 July 2022

Kargil War Memorial

must visit place for every Indian. To know how the wars were fought, the War at Tiger Hills.Hundreds of soldiers who lay their life for our safety. 

These are brave-hearts who gave their lives

and won war at all imposible conditions.

                      🌸🌸🌸 🇮🇳 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

        Bofors gun 👇🏻 proved greatly useful

 Salute to Indian army.

----------------*--------------*-------------*-------------

Day-2 :  ( 05 July 2022 )

From Leh to Kargil...beauty of Nature 👌🏻👌🏻

 

                 Maitrey Buddha (Mulbek )

  Above is sangam of 'Indus river' (Left) and Zanskar river (right)

        Patthar Sahib Gurudwara

Patthar Sahib Gurudwara

Day-1 : 04 July 2022 

Veena World Leh Ladakh tour 9 days / 8 night.

Tour Manager 

Sunil Kini - 096731 22005

Nishikant Raul - 07051715310

Arrived in Leh from Mumbai by flight.

Mandatory 24 hours rest as per govt guidelines to acclimatise high altitude.

we observed it strictly .

dizzyness / headache was experienced by some people in the group.